سپیدرولغتنامه دهخداسپیدرو. [ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) سپیدچهره و سپیدپوست . مقابل سیاه رو : همچون بیاض چشم سیاهان خوش نگاه هند از غریب زاده ٔ ایران سپیدروست . میرزا طاهر (از آنندراج
سپیدروفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. آنکه چهرهای سفید و درخشان دارد؛ روسفید؛ سپیدرخ؛ سپیدچهره.۲. [مجاز] مردم نیکوکار.۳. [مجاز] سربلند؛ سرفراز.
سپیدرگلغتنامه دهخداسپیدرگ . [ س ِ / س ِ رَ ] (اِ مرکب ) دستارچه بود. (لغت فرس ) : ای قبله ٔ خوبان من ای طرفه ٔ ری لب را به سپیدرگ بکن پاک از می . رودکی .بعضی این کلمه را سپردزک خو
سپیدرودلغتنامه دهخداسپیدرود. [ س َ / س ِ ] (اِخ )رودخانه ای است از آذربایجان که بر دیلمان و گیلان گذرد. (برهان ) (آنندراج ). رودی است معروف مابین قزوین و گیلان . (رشیدی ). رودی است
سپیدرویلغتنامه دهخداسپیدروی . [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) قلعی را گویند و آن جوهری است که ظروف مس را بدان سفید کنند. (برهان ) (جهانگیری ) (انجمن آرا) : مشتری دلالت کند بر ارزیز و قلعی
سپیدروییلغتنامه دهخداسپیدرویی . [ س َ / س ِ ] (حامص مرکب ) سعادت و نیکبختی : سپیدرویی ملک از سیاه رایت اوست سیاه رایت او پشت صدهزار عنان . فرخی .رجوع به سپیدرو و سپیدروی شود.