حافظانلغتنامه دهخداحافظان . [ ف ِ ] (ع اِ) تثنیه ٔ حافظ، گرسنگی و برهنگی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). || دو فرشته ٔ راست و چپ مردم .
حافظبن حاجبلغتنامه دهخداحافظبن حاجب . [ ف ِ ظِ ن ِ ج ِ ] (اِخ ) رجوع به عمربن الحاجب عزالدین شود. او راست : معجم الحافظ. (کشف الظنون ).
حافظیلغتنامه دهخداحافظی . [ ف ِ ](اِخ ) ابوالفتح یانس حافظی . الحافظ لدین اﷲ فاطمی ، بسال 526 هَ . ق . وی را به وزارت خود در قاهره بگماشت و چون از او خودسری دید او را با زهر بکشت
حافظی زین الدینلغتنامه دهخداحافظی زین الدین . [ ف ِ زَ نُدْ دی ] (اِخ ) صدر امام عالم امیر زین الدین سلیمان بن مؤیدبن علی بن خطیب عقرباء. وی طب را نزد مهذب الدین عبدالرحیم بن علی بکمال آم