کبسلغتنامه دهخداکبس . [ ک َ ] (ع مص ) به خاک انباشتن چاه و جوی را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) : به ظاهر شهر نزول کردند وبه کبس خندق ... اشتغال نمودند. (جهانگشا
اکبسلغتنامه دهخدااکبس . [ اَ ب َ ] (ع ص ) شرم زن بلند و برآمده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || سر چکاک پیشتر درآمده . (از دهار) (از تاج المصادر بیهقی ) (از مهذب ا
عکبسلغتنامه دهخداعکبس . [ ع ُ ک َ ب ِ ] (ع ص ) چیز متراکم ، و آنچه بر هم سوار باشد. (از اقرب الموارد). || شتر بسیار، یا شتران که نزدیک هزار رسیده باشند. (منتهی الارب ) (از اقرب
مکبسلغتنامه دهخدامکبس . [ م ُ ک َب ْ ب ِ ] (ع ص ) مرد سست چشم سرشتی وفرومایه یا آنکه ناگاه به مردم درآید و فروپوشد آنها را. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). م
تعکبسلغتنامه دهخداتعکبس . [ ت َ ع َ ب ُ] (ع مص ) بر هم نشستن چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بر هم نشستن بعضی بر بعض دیگر. (از اقرب الموارد). || تراکم چیزی . (از اقرب الموا
تکبسلغتنامه دهخداتکبس . [ ت َ ک َب ْ ب ُ ] (ع مص ) پاسپرده شدن . (ناظم الاطباء). || بخاک انباشتن چاه را. || سر در جیب پیراهن فروبردن مرد. || تقحم بر چیزی . (از اقرب الموارد).