کاجستانلغتنامه دهخداکاجستان . [ ج ِ ] (اِ مرکب ) باغ کاج . زمینی که از او درختان کاج فراوان روییده باشد.
کاپستانلغتنامه دهخداکاپستان . [ پ ِ ] (اِخ ) حاکم نشین کانتن «هرولت » بخش «بزیه » واقع در ساحل مِدی ،نزدیک آبگیر کاپستان . جمعیت 4039 تن . انواع شراب .
کارسانلغتنامه دهخداکارسان . (اِ مرکب ) در شعر بمعنی کارستان است . (ناظم الاطباء). رجوع به کارستان شود.محل ّ کار. جائی که در آن کار پیدا شود : چنین تا بیامد بدان شارسان که قیصر ورا
کارسانلغتنامه دهخداکارسان . (اِ مرکب ) ظرفی باشد مانند صندوقی مدور که از چوب و گل سازند و نان و حلوا و امثال آن را در میان آن بنهند و آن را کرسان و چاشدان [ و چاشکدان ] هم خوانند
کارنتانلغتنامه دهخداکارنتان . [ رِ ] (اِخ ) کرسی نشین کانتن مانش بخش «سن لو» . سکنه 3641 تن . بندری در ساحل «اوو» ، «توت » و کانال «اِ- توت » . راه آهن دارد.
کاستانیولغتنامه دهخداکاستانیو. [ ی ُ ] (اِخ ) اندرآ دل . نقاش ایتالیائی ، متولد در «کاستانیو»، واقع در «موجللو» شاگرد «اوچللو» . وی در نقاشی یک رئالیست تواناست و علاوه بر آن در دورن
کاستانلغتنامه دهخداکاستان . (اِخ ) دهی از دهستان سملقان بخش مانه ٔ شهرستان بجنورد، واقع در 45هزارگزی جنوب باختری کاشمر و 8هزارگزی جنوب شوسه ٔ عمومی بجنورد به سراوه . تپه و کوهستان
کافرستانلغتنامه دهخداکافرستان . [ ف ِ / ف َ رِ ] (اِ مرکب ) محل سکونت کافران . (آنندراج از بهار عجم ). کشوری که ساکنین آن کافر باشند. (ناظم الاطباء) : معتصم روزی برنشسته بود با غلام
کافرستانلغتنامه دهخداکافرستان . [ ف ِ رِ ] (اِخ ) ناحیه ٔ کوهستانی در شمال شرقی افغانستان . سکنه ٔ آنجا را کافر و سیاه پوش خوانند و آنان از نژاد ایرانی باشند. (قاموس الاعلام ترکی ).
کجارستانلغتنامه دهخداکجارستان . [ ک َ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بخش جاپلق شهرستان الیگودرز جلگه ای و معتدل . دارای 358 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
کورستانلغتنامه دهخداکورستان . [ رَ / رِ] (اِخ ) شهرکی است آبادان و بانعمت از شیراز. (حدودالعالم چ دانشگاه ص 134). از تقسیمات حکومتی لارستان فارس است . طول آن 66 و عرض 6 کیلومتر و د
کارسانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده١. ‹کرسان› ظرف چوبی یا گلی برای قرار دادن نان یا غذای دیگر در آن؛ صندوق چوبی یا گلی.٢. کارگاه؛ کارستان؛ محل کار: ◻︎ به نزدیک دریا یکی شارسان / پیافگند و شد شار