منگوقاآنلغتنامه دهخدامنگوقاآن . [ م َ ] (اِخ ) پسر تولی بن چنگیز و «سرقویتی » که پس از گیوک در سال 644 هَ . ق . به مقام خانی شعبه ٔ دوم خاندان چنگیز رسید و در نتیجه سلطنت از اولاد ا
باباوچینلغتنامه دهخداباباوچین . [ ] (اِخ ) مادر «شیرگی » پسر منگوقاآن . (حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 57).
اریق بوکالغتنامه دهخدااریق بوکا. [ اَ ] (اِخ ) اَریغبوکا. ابن تولی بن چنگیزخان . وی در غیاب برادر خویش منگوقاآن (متوفی به سال 655 هَ . ق .) در مغولستان نیابت او میکرد و منگو خیال داش
طایجونویانلغتنامه دهخداطایجونویان . (اِخ ) خواندمیر ذیل نهضت هلاکوخان و بیان انهدام اساس خلافت بنی عباس از طایجونویان نام میبرد که در حدود سال 650 هَ . ق . وی را منگوقاآن بن تولی خان
استصفاءلغتنامه دهخدااستصفاء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) گرفتن خالص چیزی را. || برگزیدن . || دوست خالص گزیده شمردن . (منتهی الارب ). || استصفاء مال ؛ کل ّ مال کسی را گرفتن . (منتهی الارب ).