لگدکوب کردنلغتنامه دهخدالگدکوب کردن . [ ل َ گ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پایمال کردن . پیخستن . پی سپر کردن . لگدمال کردن : مروت نباشد از آزادگان لگدکوب کردن بر افتادگان .امیرخسرو.
لگدکوب خوردنلغتنامه دهخدالگدکوب خوردن . [ ل َ گ َخوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) لگدخوردن : از دست روزگار لگدکوب میخوردبی عشق هرکه میبرد ایام خود به سر.وحشی (از آنندراج ).
لگدکوب شدنلغتنامه دهخدالگدکوب شدن . [ ل َ گ َ ش ُدَ ] (مص مرکب ) پایمال شدن . پی سپر شدن : مرد در راه عشق مرد نشدتا لگدکوب گرم و سرد نشد.اوحدی .
لگدکوبهلغتنامه دهخدالگدکوبه . [ ل َ گ َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) مرادف لگدکوب . (آنندراج ). ضرب مطلق : لگدکوبه ٔ گرزه ٔهفت جوش برآورده از گاو گردون خروش .نظامی .
سپارفرهنگ مترادف و متضاد۱. لگدکوب ۲. چرخشت ۳. ظرف انگور، سپاس داشتن، شکر نعمت کردن، منتپذیر بودن، منت داشتن ۴. اسباب خانه
پایماللغتنامه دهخداپایمال . (ن مف مرکب ) لگدکوب . پی خسته . مَدعوس . پی سپر. خراب . (غیاث اللغات ) نیست و نابود : سواران همی گشته بی توش و هال پیاده زپیلان شده پایمال . اسدی .چه ک
لگلهلغتنامه دهخدالگله . [ ل َ گ َ ل َ / ل ِ ](اِ) لگدکوب باشد و آن کتک و لتی است که با پای بزنند نه با دست . (برهان ). ضرب لگد. زخم لگد. پایکوب .
پای خستلغتنامه دهخداپای خست . [ خ َ ] (ن مف مرکب ) لگدکوب . لگدمال . پای خوست . (رشیدی ). بپای درهم کوفته . زیر پای کوفته . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نسخه ٔ نخجوانی ). پای خاسته . (جهانگ