لئیم الطبعلغتنامه دهخدالئیم الطبع. [ ل َ م ُطْ طَ ] (ع ص مرکب ) پست فطرت . دنی الاصل : وگرنعشی دو کس بر دوش گیرندلئیم الطبع پندارد که خوانیست .سعدی (کلیات چ مصفا ص 119).
لئیمیلغتنامه دهخدالئیمی . [ ل َ ] (حامص ) صفت لئیم : لئیمی و کژّی ز بیچارگیست به بیدادگر بر بباید گریست .فردوسی .
کاسه ٔ لئیمانلغتنامه دهخداکاسه ٔ لئیمان . [ س َ / س ِ ی ِ ل َ ] (ترکیب اضافی ، اِمرکب ) کاسه ٔ درویشان . رجوع به کاسه ٔ درویشان شود.