قرین شدنلغتنامه دهخداقرین شدن . [ ق َ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) یار شدن . همسر شدن : خاک خراسان بخورْد مر دین رادین به خراسان قرین قارون شد.ناصرخسرو.
قرین گردانیدنلغتنامه دهخداقرین گردانیدن . [ ق َ گ َ دَ ] (مص مرکب ) جفت گردانیدن . ردیف گردانیدن . همنشین گردانیدن : مردم ناپرهیزگار را با خود قرین نگرداند. (مجالس سعدی ).
قرینانلغتنامه دهخداقرینان . [ ق َ ] (اِخ ) تثنیه ٔ قَرین . مرادابوبکر و طلحه رضی اﷲ عنهما، زیرا عثمان بن عبداﷲ آن دو را گرفت و با یک رسن به هم بست . (منتهی الارب ).
قرینیلغتنامه دهخداقرینی . [ ق َ ] (اِخ ) قرین بن سهل بن قرین . از محدثان است . وی از پدرش سهل روایت کند و پدرش از ابن ابی ذئب . (اللباب فی تهذیب الانساب ). و محمدبن غالب از قرین
قرینیلغتنامه دهخداقرینی . [ ق َ ] (ص نسبی ) نسبت است به قرین جد قرین بن سهل بن قرین . (اللباب فی تهذیب الانساب ) (انساب سمعانی ). و رجوع به قرینی (قرین بن سهل ...) شود.
قرینیلغتنامه دهخداقرینی . [ ق ُ رَ ] (اِخ ) عثمان بن عبداﷲبن حکیم بن قرین . از فقیهان است . مادرش سکینه دختر حسین بن علی است . (اللباب فی تهذیب الانساب ) (انساب سمعانی ). ابن اثی
قرینیلغتنامه دهخداقرینی . [ ق ُ رَ ] (اِخ ) موسی بن جعفربن قرین عثمانی . از محدثان و از مردم بغداد است . وی از ربیعبن سلیمان و بکاربن قتیبه و جز ایشان روایت کند و از او دارقطنی ر
قرینیلغتنامه دهخداقرینی . [ ق ُ رَ ] (ص نسبی ) نسبت است به قُرَین . (اللباب فی تهذیب الانساب ). رجوع به قُرَین شود.
قرینه ٔ حالیهلغتنامه دهخداقرینه ٔ حالیه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ لی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظ در حال و مقامی گفته شود که لفظ به کمک آن حال و مقام بر معنی مجازی دلالت کند
قرینه ٔ صارفهلغتنامه دهخداقرینه ٔ صارفه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ رِ ف َ / ف ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظ در معنای مجازی آن استعمال گردد باید با قرینه توأم باشد. این قرینه را اصطلا
قرینه ٔ لفظیهلغتنامه دهخداقرینه ٔ لفظیه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ ل َ ظی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به قرینه ٔ مقالیه شود.
قرینه ٔ معینهلغتنامه دهخداقرینه ٔ معینه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ م ُ ع َی ْ ی َ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظی به اشتراک لفظی دارای چند معنی بوده و در یکی از آن معانی استعما
قرینه ٔ مقالیهلغتنامه دهخداقرینه ٔ مقالیه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ م َ لی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مقابل قرینه ٔ حالیه . قرینة لفظیة. هرگاه در معنای مجازی به کار میرود با قرینه ٔ
قرینینیلغتنامه دهخداقرینینی . [ ق َ ن َ نی ] (اِخ ) ابومظفر محمدبن حسین . از مردم قرینین است ، و آن دهی است در مروشاه جهان . (منتهی الارب ).
قرینتانلغتنامه دهخداقرینتان . [ ق ُ رَ ن َ ] (اِخ ) دو رشته کوه دراز است در بلاد بنی نمیر. (از معجم البلدان ).
قرینینیلغتنامه دهخداقرینینی . [ ق َ ن َ نی ] (ص نسبی ) نسبت است به قرینَین . (منتهی الارب ) (انساب ). رجوع به قرینین شود.
قرینینلغتنامه دهخداقرینین . [ ق َ ن َ ] (اِخ ) دهی است درمروشاه جهان . (منتهی الارب ). شهر کوچکی است در وادی مرو که بدان برکدیز گویند. گروهی از دانشمندان بدان منسوبند. (اللباب فی