حب قرعلغتنامه دهخداحب قرع . [ ح َب ْ ب ِ ق َ ] (اِ مرکب ) تگرک . یخچه . سنگچه . شخکاسه . بَشک . شهنگانه . پشنگک .حبقر. حب الغمام . حب المزن . و رجوع به حب القرع شود.
اقرعلغتنامه دهخدااقرع . [ اَ رَ ] (ع ص ، اِ) کل . (مهذب الاسماء) (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (شرح نصاب ). مردکل [ کچل ] که موی سر او بعلتی افتاده باشد. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (
جبل اقرعلغتنامه دهخداجبل اقرع . [ ج َ ب َ ل ِ اَ رَ ] (اِخ ) کوهی است در حدود حلب و بیروت که در شمال سوریه قرار دارد. نام قدیمی آن کاسیوس است . رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
حب القرعلغتنامه دهخداحب القرع . [ ح َب ْ بُل ْ ق َ ] (ع اِ مرکب ) کرم کدو. کدودانه . نوعی کرم انگل که در لوله ٔ هاضمه ٔ ذوات الفقار یافته شود. شکل این کرم مائل به پهنی و بندبند است
خوخ اقرعلغتنامه دهخداخوخ اقرع . [ خ َ خ ِ اَ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) برگی هندی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). شفتالوی کاردی . (بحر الجواهر).
متقرعلغتنامه دهخدامتقرع . [ م ُ ت َ ق َرْ رِ ] (ع ص )برگردنده از پهلو به پهلو. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که از این پهلو به آن پهلو می گردد وقتی که دراز
مستقرعلغتنامه دهخدامستقرع . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استقراع . سُم که سخت شده باشد. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). || شکنبه که خَمْل یعنی پرز وی رفته باشد. (از منت
مقرعلغتنامه دهخدامقرع . [ م ِ رَ ] (ع اِ) آوندی است که در وی خرما فراهم آورده شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
نافعالاقرعلغتنامه دهخدانافعالاقرع . [ ف ِ عُل ْ اَ رَ ] (اِخ ) رجوع به ابومحمد نافع در این لغت نامه شود.
تقرعلغتنامه دهخداتقرع . [ ت َ ق َرْ رُ ] (ع مص ) برگشتن از پهلو به پهلو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : بت اتقرع ؛ ای اتقلب و لاانام . (منتهی