قرآن کلالغتنامه دهخداقرآن کلا. [ ق ُرْ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بابل کنار بخش مرکزی شهرستان شاهی . واقع در 25500گزی جنوب باختری شاهی و 11000گزی باختر شیرگاه . موقع جغرافیایی آ
قرآن فجرلغتنامه دهخداقرآن فجر. [ ق ُرْ ن ِ ف َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) صلوة فجر. نماز بامداد : و قرآن الفجر اًن َّ قرآن َ الفجر کان مشهوداً. (قرآن 78/17).
قرآن فروخوردنلغتنامه دهخداقرآن فروخوردن . [ ق ُرْ ف ُ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) قسم خوردن به مصحف . (مجموعه ٔ مترادفات ) : شانی به ترک عشق تو سوگند میخوردباور مکن اگر همه قرآن فروخورد
قرآن خوانلغتنامه دهخداقرآن خوان . [ ق ُرْ خوا / خا ] (نف مرکب ) قرآن خواننده . قاری . عابد. پارسا. شخصی که پیوسته قرآن خواند. (برهان ) : و جده ای بود مرا زنی پارسا و خویشتن دار و قرآ
قران الکواکبلغتنامه دهخداقران الکواکب . [ ق ِ نُل ْ ک َ ک ِ ] (ع اِ مرکب ) مقارنه ٔ ستارگان . (ناظم الاطباء). و رجوع به قران شود.
قران سعدینلغتنامه دهخداقران سعدین . [ ق ِ ن ِ س َ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) مقارنه ٔ دو ستاره ٔ سعد مانند مشتری و زهره در برجی . (ناظم الاطباء). رجوع به قران شود.
قران علویینلغتنامه دهخداقران علویین . [ ق ِ ن ِ ع ِل ْ وی ی َی ْ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قران مشتری و زحل است که دو ستاره ٔ علوی لقب دارند، و آن بر سه قسم است : اصغر، اوسط، اعظم . و
قران نحسینلغتنامه دهخداقران نحسین . [ ق ِ ن ِ ن َ س َ / س ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) با هم آمدن دو ستاره ٔ نحس مانند زحل و مریخ در برجی . (ناظم الاطباء). و رجوع به قران شود.
قران قیهلغتنامه دهخداقران قیه . [ ق َ ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عباسی بخش بستان آباد شهرستان تبریز واقع در 30 هزارگزی جنوب خاوری بستان آباد و 5هزارگزی میانه و تبریز. موقع جغراف
قَرَأْنَاهُفرهنگ واژگان قرآنآن را خوانديم (معناي اصلي آن جمع کردن است ، اما نه هر جمعي ، بلکه جمعي که دگرگونگي و تفرقه به دنبال داشته باشد و به همين دليل جمع کردن حروف ، و سپس بيرون ريختن