فتیلغتنامه دهخدافتی . [ ف َ تا ] (ع ص ، اِ) جوان . (منتهی الارب ). جوان نورسیده . (اقرب الموارد). ج ، فتیان ، فِتْیة، فِتْوة، فُتُو، فُتی ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) : گفت
عمار فتیلغتنامه دهخداعمار فتی . [ ع َم ْ ما رِ ف ِ تا ] (اِخ ) وی از حکام مراکشی «تمبکتو» از شهرهای سودان است . و از سال 1006 تا 1007 هَ .ق . حکومت کرد. (از معجم الانساب زامباور ص 1
میرفتیگویش اصفهانی تکیه ای: ašde طاری: ašoye طامه ای: šeɹe / šeɂe طرقی: ašoye کشه ای: ašoye/ ašoɂe نطنزی: šiye
میگرفتیگویش اصفهانی تکیه ای: hâdagira طاری: hâdagat طامه ای: hedegit طرقی: hâdagerat/ adgerat کشه ای: hâdaga نطنزی: hâdegeret
میگفتیگویش اصفهانی تکیه ای: advât طاری: advât طامه ای: vâted طرقی: advât/ adât کشه ای: advâ نطنزی: vâted