ظنلغتنامه دهخداظن . [ ظَن ن ] (ع مص ، اِمص ) پنداشت . گمان . ارتیاب . یعنی طرف راجح از دو طرف اعتقاد غیرجازم . (منتهی الارب ). حدس . || گمان بردن . || به درستی دانستن . دانستن
ظنفرهنگ انتشارات معین(ظَ نّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گمان بردن . 2 - متهم کردن . 3 - (اِ.) گمان ، حدس . ج . ظنون .
ظنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگمان؛ حدس. ظن بردن: (مصدر لازم) گمان بردن؛ گمان کردن؛ پنداشتن. ظنِ غالب: گمان قریببهیقین.