دغا باختنلغتنامه دهخدادغا باختن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) حیله کردن در بازی قمار : چو نقش حریفی شگفت آیدش دغا باختن در گرفت آیدش .نظامی .
دغا خوردنلغتنامه دهخدادغا خوردن . [ دَ خوَرْ /خُرْ دَ ] (مص مرکب ) فریب خوردن : تا کی دغا خورم ز تو ای بی وفا بروبگذاشتم به مدعیان مدعا برو.ظهوری (از آنندراج ).
دغا دادنلغتنامه دهخدادغا دادن . [ دَ دَ ] (مص مرکب ) فریب دادن : چه دغاام دهی ای جان تو مراجان عزیز است دغا نپذیرد.عطار.
دغا نمودنلغتنامه دهخدادغا نمودن . [ دَ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) فریفتن . غدر نمودن . فریب دادن . (ناظم الاطباء).
دغاکردنلغتنامه دهخدادغاکردن . [ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب )حیله کردن . فریب بکار بردن . تقلب کردن : آنکس که دغایی کند او با ملک مازو بازنگردد ملک ما به دغایی . منوچهری .بدادوصل مده بوسه
دغارةلغتنامه دهخدادغارة. [ دَ رَ ] (ع اِمص ) ربوده گرفتن چیزی را و ربودگی . (ناظم الاطباء). در دیگر مآخذی که در دسترس بود دیده نشد.
دغارونلغتنامه دهخدادغارون . [ دُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پائین ولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد. سکنه 94 تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و زیره است . (از فرهنگ جغرافیایی ا
دغاملغتنامه دهخدادغام .[ دُ ] (ع اِ) بیماریی است که به حلقوم عارض شود. (منتهی الارب ). دردی است در حلق . (از اقرب الموارد).
دغابازلغتنامه دهخدادغاباز. [ دَ ] (نف مرکب ) فریبنده . (آنندراج ). مکار. حیله باز. غدار. عیار. خائن . حرامزاده . فریبنده . فریب دهنده . (ناظم الاطباء) : از دغابازان نو یک جنس کووز
دغاصیلغتنامه دهخدادغاصی . [ دَ صا ] (ع ص ) نعت است از دغص . (منتهی الارب ). شتران که گلوگرفته باشند بسبب بسیار خوردن گیاه «صلیان ». (آنندراج ). شترانی که بسبب فراوان خوردن گیاه ص
دغامرلغتنامه دهخدادغامر. [ دَ م ِ ] (ع ص ، اِ) مرد زیرک تیزفهم و بی باک دلیر. (منتهی الارب ). || مردمان ناپاک و آلوده آبرو: تجمعت الدغامر. (از اقرب الموارد).
دغانلغتنامه دهخدادغان . [ دُ ] (اِخ ) دهی از دهستان جمیل آباد بخش بافت شهرستان سیرجان . سکنه ٔ آن 317 تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و حبوبات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران
دغانلغتنامه دهخدادغان . [ دُ ] (اِخ ) نام جد ابونصر احمدبن عفواﷲبن نصربن دغان شیرازی دغانی است . او کاتب و نویسنده ای ثقه و مورد اعتماد بود و از فرات بن سعید و جعفربن محمدبن رمض
دغانیلغتنامه دهخدادغانی . [ دُ ] (ص نسبی ) منسوب به دُغان که نام جد ابونصر احمدبن عفواﷲ است . (از الانساب سمعانی ). رجوع به دغان شود.
دغاوللغتنامه دهخدادغاول . [ دَ وِ ] (ع اِ) سختیها و بلاها (مفرد ندارد). (از منتهی الارب ). دواهی . و در یک نسخه از صحاح ،بتحریف بصورت دواغل آمده است . (از اقرب الموارد).
دغاوةلغتنامه دهخدادغاوة. [ دَ وَ ] (اِخ ) نام کوهی است به سودان بدان سوی زنگ . (یادداشت مرحوم دهخدا).
بدآراملغتنامه دهخدابدآرام . [ ب َ ] (ص مرکب ) دغاباز. ریاکار. (آنندراج ). مکار. حیله باز. (ناظم الاطباء). || ناراحت . (یادداشت مؤلف ) : از آواز ما خفته همسایگان بدآرام گشتند در خ