دغافرهنگ مترادف و متضاد۱. دغل، نادرست، ناراست ۲. تغابن، حیله، غدر، فریب، فسون، محیل، مکر، نیرنگ ۳. حرامزاده ۴. تقلبی، شهروا، ناسره ۵. خاشاک، خس
دغالغتنامه دهخدادغا. [ دَ ] (ص ) مردم ناراست و دغل و عیب دار و حرامزاده . (برهان ). مجازاً، فریبنده و مردم ناراست . و در اغلب معانی با دغل مترادف است و با لفظ خوردن و کردن مستع
دغافرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. مکار؛ دغل.۲. ویژگی سیم و زر قلب و ناسره.۳. (اسم) مکر؛ فریب: ◻︎ کس نداند مکرِِ او اِلا خدا / در خدا بگریز و وارَه زآن دغا (مولوی: ۸۶۶).
دغا باختنلغتنامه دهخدادغا باختن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) حیله کردن در بازی قمار : چو نقش حریفی شگفت آیدش دغا باختن در گرفت آیدش .نظامی .
دغا خوردنلغتنامه دهخدادغا خوردن . [ دَ خوَرْ /خُرْ دَ ] (مص مرکب ) فریب خوردن : تا کی دغا خورم ز تو ای بی وفا بروبگذاشتم به مدعیان مدعا برو.ظهوری (از آنندراج ).
دغا دادنلغتنامه دهخدادغا دادن . [ دَ دَ ] (مص مرکب ) فریب دادن : چه دغاام دهی ای جان تو مراجان عزیز است دغا نپذیرد.عطار.
دغا نمودنلغتنامه دهخدادغا نمودن . [ دَ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) فریفتن . غدر نمودن . فریب دادن . (ناظم الاطباء).
دغارةلغتنامه دهخدادغارة. [ دَ رَ ] (ع اِمص ) ربوده گرفتن چیزی را و ربودگی . (ناظم الاطباء). در دیگر مآخذی که در دسترس بود دیده نشد.
دغارونلغتنامه دهخدادغارون . [ دُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پائین ولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد. سکنه 94 تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و زیره است . (از فرهنگ جغرافیایی ا
دغاملغتنامه دهخدادغام .[ دُ ] (ع اِ) بیماریی است که به حلقوم عارض شود. (منتهی الارب ). دردی است در حلق . (از اقرب الموارد).
دغابازلغتنامه دهخدادغاباز. [ دَ ] (نف مرکب ) فریبنده . (آنندراج ). مکار. حیله باز. غدار. عیار. خائن . حرامزاده . فریبنده . فریب دهنده . (ناظم الاطباء) : از دغابازان نو یک جنس کووز
دغاصیلغتنامه دهخدادغاصی . [ دَ صا ] (ع ص ) نعت است از دغص . (منتهی الارب ). شتران که گلوگرفته باشند بسبب بسیار خوردن گیاه «صلیان ». (آنندراج ). شترانی که بسبب فراوان خوردن گیاه ص
دغاکردنلغتنامه دهخدادغاکردن . [ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب )حیله کردن . فریب بکار بردن . تقلب کردن : آنکس که دغایی کند او با ملک مازو بازنگردد ملک ما به دغایی . منوچهری .بدادوصل مده بوسه