خرق عادتلغتنامه دهخداخرق عادت . [ خ َ ق ِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) معجزه . کارهایی کردن که در عادت تحققش امکان ندارد. || کرامات اولیاء. (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
خرق کردنلغتنامه دهخداخرق کردن . [ خ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پاره کردن . دریدن . شکافتن . (یادداشت بخط مؤلف ).
خرق و التیاملغتنامه دهخداخرق و التیام . [ خ َ ق ُ اِ ](ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) پاره شدن و باز بهم پیوستن : حکما در خرق و التیام افلاک منکرند. (غیاث اللغات ).
خرق اجماع کردنلغتنامه دهخداخرق اجماع کردن . [ خ َ ق ِ اِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اجماعی را نپذیرفتن . اجماعی را مورد قبول قرار ندادن .
خرق اجماعلغتنامه دهخداخرق اجماع . [ خ َ ق ِ اِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ناموافق با اجماعی . مخالف اجماعی . (یادداشت بخط مؤلف ).
خرقه ٔ ولایتلغتنامه دهخداخرقه ٔ ولایت . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ وِ ی َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » ذیل «خرقه » شود.
خرقه ٔ خزلغتنامه دهخداخرقه ٔ خز. [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِخ َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه » شود.
خرقانه ٔ علیالغتنامه دهخداخرقانه ٔ علیا. [ خ َ رَ ن َ ی ِ ع ُل ْ ] (اِخ ) نام رودی بوده است ببخارا. (از تاریخ بخارای نرشخی ص 39).
خرقه ٔ ارادتلغتنامه دهخداخرقه ٔ ارادت . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » ذیل «خرقه » شود.
خرقه ٔ ازرقلغتنامه دهخداخرقه ٔ ازرق . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اَ رَ ] (ترکیب وصفی ،اِ مرکب ) خرقه ٔ کبودرنگ که صوفیان بر تن می کردند.
خرقه ٔ انجملغتنامه دهخداخرقه ٔ انجم . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اَ ج ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) لباس ستاره . کنایه از نور و روشنی ستاره است : خرقه ٔ انجم ز فلک برکشیدخط خرابی بجهان درکشید.
خرقه ٔ تبرکلغتنامه دهخداخرقه ٔ تبرک . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ ت َ ب َرْ رُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » ذیل «خرقه » شود.
خرقه ٔ ترمهلغتنامه دهخداخرقه ٔ ترمه . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ ت ِ م َ/ م ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به خرقه شود.
خرقه ٔ سالوسلغتنامه دهخداخرقه ٔ سالوس . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خرقه ای که صوفیان ظاهری فقط بجهت سالوسی و ریا بر تن کنند. خرقه ٔ ریا : دلم ز صومعه بگرفت و خرقه ٔ
خرقه ٔ سنجابلغتنامه دهخداخرقه ٔ سنجاب . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِس َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه » شود.
خرقه ٔ شیخانهلغتنامه دهخداخرقه ٔ شیخانه . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ ش َ / ش ِ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خرقه ای که ازبرای پیران و مرشدان دوزند : خرقه ٔ شیخانه شده شاخ شاخ تنگدلی ماند
خرقه ٔ ملونلغتنامه دهخداخرقه ٔ ملون . [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ م ُ ل َوْ وَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به «خرقه در نزد صوفیان » شود.