حله ٔ آدملغتنامه دهخداحله ٔ آدم . [ ح ُل ْ ل َ / ل ِ ی ِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از رنگ سبز است . (شرفنامه ٔ منیری ).
حله بافلغتنامه دهخداحله باف . [ح ُل ْ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) بافنده ٔ حله : تا صبا شد حله باف و ابر شد گوهرفشان هیچ لعبت در چمن خالی ز طوق و یاره نیست .کمال الدین اسماعیل .
حله پوشلغتنامه دهخداحله پوش . [ ح ُل ْ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) پوشنده ٔ حله و لباس نو و فاخر : صبا از زلف و رویش حله پوش است گهی قاقم گهی قندزفروش است . نظامی .سپیده دم که شدم حله پ
حلةلغتنامه دهخداحلة. [ ح َل ْ ل َ ] (ع اِ) ضعف . فتور. || شکستگی . || جهت چیزی و مقصود آن . (منتهی الارب ). جهته و قصده . (از اقرب الموارد). || زنبیل کلان از نی . || جای . منزل
حلةلغتنامه دهخداحلة. [ ح ِل ْ ل َ ] (ع اِ) گروهی از مردم که بجایی فرودآمده باشند. (از منتهی الارب ). مردمان فرودآمده . (از مهذب الاسماء). || نوعی از فرودآمدن . || جماعت خانه ها
حلةلغتنامه دهخداحلة. [ ح ُل ْ ل َ ] (ع اِ) ازار. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). || ردا. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). || بردهای یمانی باشد یا غیر آن . (منتهی الارب ) (از آنند
محمدلغتنامه دهخدامحمد.[ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) هفتمین از بنی مزید در حله (532 - 540 هَ . ق ). (ترجمه ٔ طبقات سلاطین اسلام ص 108).
حقیللغتنامه دهخداحقیل .[ ح َ ] (اِخ ) نام وادیی بدیار عکل در کوههای حله . || نام موضعی است بدیار بنی اسد. || نام حصنی به یمن . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
جامعانلغتنامه دهخداجامعان . [ م ِ ] (اِخ ) حله ٔ مزیدیه است . (منتهی الارب ). رجوع به حله ٔ مزیدیه شود.
واسطلغتنامه دهخداواسط. [ س ِ ] (اِخ ) دهی است در حله ٔ مزیدیه که ابوالنجم عیسی بن فاتک منسوب بدانجااست . (منتهی الارب ). دهکده ای است نزدیک مطیرآباد در حله ٔ بنی مزیدیه که واسط
افزارلغتنامه دهخداافزار. [اِ ] (ع مص ) پوسیدن و کهنه گردانیدن حله را. || پاره کردن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
حلاویلغتنامه دهخداحلاوی . [ ح ِل ْ لا ] (ص نسبی ) منسوب است به حله ، شهری در کنار فرات . (از الانساب ). رجوع به حله شود.
فقاحیةلغتنامه دهخدافقاحیة. [ ف ُ حی ی َ ] (ع ص ) گلرنگ : حله ٔ فقاحیة؛ حله ٔ گلرنگ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).