حشیش بزرقطونالغتنامه دهخداحشیش بزرقطونا. [ ح َ ؟ ](ع اِمرکب ) بنکو. اسپغول . اسفرزه . اسپرزه . قارانی . یارق . فسلیون . برغوثی . اسفیوش . بقله ٔ مبارکة. ختل . حشیشةالبراغیث . صاحب اختیار
حشیشیلغتنامه دهخداحشیشی . [ ح َ ] (ص نسبی ) منسوب به حشیش . حشیش کش . || منسوب به حشیش نام بطن های چندی از عرب است . (سمعانی ).
حشیشة البراغیثلغتنامه دهخداحشیشة البراغیث . [ ح َ ش َ تُل ْ ب َ ] (ع اِمرکب ) کیک واش . مؤلف تحفه گوید: به لغت شام گیاه دوقس را نامند و در عراق مراد از آن گیاهی است که کیک را دفع کند. و
حشیشةلغتنامه دهخداحشیشة. [ ح َ ش َ ] (ع اِمرکب ) گیاه . یک لاغ گیاه یا گیاه خشک . یکی حشیش . || اسم اصطلاحی قنب . || حشیش الاودیة. || اسم اصطلاحی حشفیفل یعنی شقاقل است . (تحفه ٔ
حشیشه ٔ دودیةلغتنامه دهخداحشیشه ٔ دودیة. [ ح َ ش َ / ش ِ ی ِ دی ی َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به اسقولوفندریون شود.
حشیشةالجربلغتنامه دهخداحشیشةالجرب . [ ح َ ش َ تُل ْ ج َ رَ ] (ع اِ مرکب ) گیاهی است که گل آن به جامه چسبد و در بیماری جرب سودمند بود.
حشیشةالسنونلغتنامه دهخداحشیشةالسنون . [ ح َ ش َ تُس ْ س ِ ] (ع اِمرکب ) چنانکه گاهی گویند مصحف حشیشةالسنور است .
حشیشةالشاذینلغتنامه دهخداحشیشةالشاذین . [ ح َ ش َ تُش ْ شا ] (ع اِمرکب ) قضاب مصری . نوعی است از آذان العنز. یاسمین بری .
حشیشةالجمال الفارسیةلغتنامه دهخداحشیشةالجمال الفارسیة. [ ح َ ش َ تُل ْ ج ِ لِل ْ سی ی َ ] (ع اِمرکب ) زنجیل العجم .
حشیشةالخراسانیةلغتنامه دهخداحشیشةالخراسانیة. [ ح َ ش َ تُل ْ خ ُ نی ی َ ] (ع اِمرکب ) وخشیزگ . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).