شکسته جعدلغتنامه دهخداشکسته جعد. [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ج َ ] (ص مرکب ) پریشان موی . (ناظم الاطباء). با موی مرغول . با زلف شکن دار. || از اسمای محبوب است . (از آنندراج ).
غالیه جعدلغتنامه دهخداغالیه جعد. [ ی َ / ی ِ ج َ ] (ص مرکب ) آنکه زلف مشکین دارد : و در موضع سقاة هر خوش پسری ... غالیه جعدی ... کمر بر میان بسته . (جهانگشای جوینی ).
مشکین جعدلغتنامه دهخدامشکین جعد.[ م ُ / م ِ ج َ ] (ص مرکب ) سیاه گیسوی . که موی و گیسوی تابدارش چون مشک به رنگ و به بوی باشد : چو مشکین جعد شب را شانه کردندچراغ روز را دیوانه کردند.ن
ابوجعدلغتنامه دهخداابوجعد. [ اَ ج َ ] (ع اِ مرکب ) ابوجَعْده . گرگ . ذئب . (السامی فی الاسامی ).ابوجعاده . (منتهی الارب ). و رجوع به ابوجعاده شود.
متجعدلغتنامه دهخدامتجعد. [ م ُ ت َ ج َع ْ ع ِ ] (ع ص ) موی پیچان . (آنندراج ). ورکشیده شده و ترنجیده و موی در پیچان . (ناظم الاطباء). و رجوع به تجعد شود.
عنبرجعدلغتنامه دهخداعنبرجعد. [ عَم ْ ب َ ج َ ] (ص مرکب ) آنکه جعدش چون عنبر باشد.دارای جعدی عنبری : لطیف اندامی ، ماهرویی ، سلسله مویی ، عنبرجعدی ، سمن خدی . (سندبادنامه ص 259).
نامجعدلغتنامه دهخدانامجعد. [ م ُ ج َع ْ ع َ ] (ص مرکب ) فرخال . فرخار. (یادداشت مؤلف ). رجوع به مجعد شود.