اعتداللغتنامه دهخدااعتدال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) میانه حال شدن در کمیت . (ناظم الاطباء). میانه حال شدن در کمیت و کیفیت . (منتهی الارب ). میانه حال شدن در گرمی و سردی و خشکی و تری یا
اعتدالفرهنگ فارسی طیفیمقوله: اخلاقیات ] اعتدال، میانهروی، ملایمت امساک، پرهیز، قناعت، تفریط، خودداری، عصمت، پاکدامنی روزه، گیاهخواری، خامخواری، خامگیاهخواری پرهیزانه توکل، رضا ب
اعتدالفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. میانهروی.۲. (اسم) حد وسط گرما و سرما یا خشکی و رطوبت.۳. میانهحال شدن.۴. برابر شدن.۵. [قدیمی] راست شدن. اعتدال خریفی: (نجوم) اول پاییز که درازی روز و شب متس
اعتدالtemperamentواژههای مصوب فرهنگستان1. تعدیل جزئی فواصلی که ازنظر صداشناسی خالص و دقیقاند 2. هر گام یا نظام کوک که در آن فواصلی که ازنظر صداشناسی خالص و دقیقاند تعدیل جزئی شده باشند