اسپ کاغذیلغتنامه دهخدااسپ کاغذی . [ اَ پ ِغ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) صورت اسپ که آتش بازان سازند و به آتش در حرکت آید. اسپ باروت . (آنندراج ).
اسپ باروتلغتنامه دهخدااسپ باروت . [ اَ پ ِ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اسپ کاغذی که آتش بازان بصورت اسپ میسازند و به آتش در حرکت می آید. (آنندراج ).
اسپ چوبینلغتنامه دهخدااسپ چوبین . [ اَ پ ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اسبی که از چوب کنند. || نی که اطفال و بازیگران بر آن سوار شوند . || کنایه از کشتی : بدریا میشدم هر سو شتابان سوار
اسپ چوگانیلغتنامه دهخدااسپ چوگانی . [ اَ پ ِ چ َ / چُو ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اسپی که برای چوگان بازی تربیت یافته باشد : قامت خم ، مرکب چوگانی راه فناست عذرها بر طاق نه چون اسپ چوگ
اسپ خراسلغتنامه دهخدااسپ خراس . [ اَ پ ِ خ َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اسبی که خراس بزور آن گردد : ابلق افلاک گردن بسته ٔ فرمان اوست بی وقوف از باعث تدبیر چون اسب خراس .شانی تکلو.
اسپ و نیزهلغتنامه دهخدااسپ و نیزه . [ اَ پ ُ ن َ زَ ] (اِخ ) یکی از کوههای ییلاقی شاه کوه و ساور. (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص 69 ، 65 ، 126 و 166 بخش انگلیسی ).
اسپ یاملغتنامه دهخدااسپ یام . [ اَ پ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اسپی که برای داک چوکی در منازل گذارند. علامی فهامی نوشته : میرزا کوکه را از گجرات به اسپ یام طلب فرمودند. (آنندراج
اسپ افکنلغتنامه دهخدااسپ افکن . [ اَ اَ ک َ ] (نف مرکب ) اسب افکن : دگر اندریمان سوار دلیرچو ارجاسپ اسپ افکن نره شیر. فردوسی .گزین کرد ازایشان ده و دو هزارسواران اسپ افکن نامدار. فر
اسپ بدلغتنامه دهخدااسپ بد. [ اَ ب َ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) (از: اسپ + بد (پد)، پسوند) ظاهراً کلمات اسبذ و اسابذه و اسبذیین اصلشان اسپ بد باشد. رجوع به کلمات فوق و بحرین شود.
اسپ تازلغتنامه دهخدااسپ تاز. [ اَ ] (نف مرکب ) اسب تاز. اسب دواننده . || (اِ مرکب ) نام روز هیجدهم است از ماههای ملکی . (برهان ). || (ص مرکب ) زمین هموار. (برهان ). زمین صاف و هموا
اسپ چنالغتنامه دهخدااسپ چنا. [ اَ پ َ چ َ ] (اِ مرکب ) (بمعنی آرزومند اسب ، یا خواستار داشتن اسب ) یکی از نامهای ایرانیان باستان . (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 228).
اسپ چینلغتنامه دهخدااسپ چین . [ اَ ] (اِخ ) یکی از نواحی لنگا در تنکابن . (سفرنامه ٔ مازندران و استرابادرابینو ص 6 ، 25 ، 105 ، 151 و 154 بخش انگلیسی ).
اسپ دارلغتنامه دهخدااسپ دار. [ اَ ] (نف مرکب ) نگهدارنده ٔ اسب . مهتر : و بستور پور زریر سوارز خیمه خرامید زی اسپ دار. دقیقی .بخواستش از آن اسپ دار پدرنهاد از بر او یکی زین زر. دقی
اسپ دملغتنامه دهخدااسپ دم . [ اَ دُ ] (اِ مرکب ) گیاهی است از گروه نهانزادان آوندی و دارای ساقه ٔ افقی که از یک طرف آن ریشه ها دوبه دو تقسیم شده و از طرف دیگر آن ساقه هائی خارج می