آبدستیلغتنامه دهخداآبدستی . [ دَ ] (حامص مرکب ) مهارت . چابکی . تندی در کار. لطافت و نازکی در صنعت : به نقاشی ز مانی مژده داده به رسامی ز اقلیدس زیاده چنان در لطف بودش آبدستی که ب
آبدستانلغتنامه دهخداآبدستان . [ دَ ] (اِ مرکب ) آفتابه ای که بدان دست و روی شویند. ابریق . (مهذب الاسماء). تاموره . مطهره : سر فروبرد و آبدستان خواست بازوی شهریار را بربست . عسجدی
آب دستانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= آفتابه: ◻︎ کنیزک ببُرد آبدستان و تَشت / ز دیدار مهمان همی خیره گشت (فردوسی: ۶/۴۹۱).
وضوءلغتنامه دهخداوضوء. [ وُ ] (ع اِ) آبدست . (منتهی الارب ). آب وضو. (ناظم الاطباء). || (مص ) عمل دست نماز گرفتن . (ناظم الاطباء). آب دست کردن (ناظم الاطباء)، و آن شستن اعضای وض
مرحضةلغتنامه دهخدامرحضة. [ م ِح َ ض َ ] (ع اِ) آبدست دان . (منتهی الارب ). ظرفی که در آن وضو می گیرند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). مرحاض . مغتسل . (متن اللغة). کنیف . (از ا
وضوفرهنگ انتشارات معین(وُ) [ ع . وضوء ] (مص ل .) آبدست ؛ عمل شستن صورت و دست ها به طرز مقرر شرع پیش از نماز، دست نماز.
ممشاخانهلغتنامه دهخداممشاخانه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) آبدستخانه و جای لازم و فرناک . (ناظم الاطباء). اما در کتب دیگر که در دسترس بود دیده نشد. رجوع به ممشی شود.
مصبةلغتنامه دهخدامصبة. [ م َ ص َب ْ ب َ ] (ع اِ) آبدستان . ج ، مصبات . (مهذب الاسماء). رجوع به آبدستان شود.
اداوةلغتنامه دهخدااداوة. [ اِ وَ ] (ع اِ) مَطهرة، یعنی آبدستان . (منتهی الارب ). قُمقمه . مَطهره . ظرف آب . آفتابه . (آنندراج ). ج ، اداوی : اعرابی از کوزه ٔ عمر نبیذ خورد مست شد
محزوقلغتنامه دهخدامحزوق . [ م َ ] (ع ص ) ابریق محزوق العنق ؛ آبدستان تنگ گلوگاه تنگ گردن . (از منتهی الارب ) (یادداشت مرحوم دهخدا).
مصباتلغتنامه دهخدامصبات . [ م َ ص َب ْ با ] (ع اِ) ج ِ مصبة. آبدستانها. (مهذب الاسماء). و رجوع به مصبة شود.